Home » Tuinieren » Bloemen en planten » Struiken, Bomen & Klimplanten » Rotsmispel

Rotsmispel

Rotsmispels of krentenboompjes zijn hoge en brede struiken met een nonchalante, elegante vorm. In april en mei verschijnen er minuscule witte bloemen die met duizenden tegelijk in dichte trossen groeien. Vanaf eind juli rijpen de kleine, paarsrode tot bijna zwarte vruchten, die op appeltjes lijken. Deze kunnen tot jam, gelei of sap worden verwerkt. Maar vooral vogels zijn er dol op. In de herfst verkleuren de bladeren vurig oranje tot scharlakenrood.

Amelanchier laevis is de meest decoratieve van alle soorten. De plant groeit slechts langzaam en bereikt een hoogte van 2,5-3,5 m. De meerstammige struik heeft overwegend horizontaal afstaande zijscheuten, die aan de uiteinden omlaag hangen. De bloemen van deze soort zijn iets groter dan die van A. lamarckii en komen ook een tot twee weken eerder uit. Deze soort wordt op een onderstam geënt verkocht, waaruit vaak wilde scheuten groeien, die u moet verwijderen. Het ras ‘Ballerina’ heeft iets sterkere en kortere takken dan de zuivere soort en krijgt ongeveer 10 cm lange bloemtrosjes. In tegenstelling tot de andere rotsmispels kan dit ras ook als hoogstam worden gekweekt.

Amelanchier lamarckii valt op door haar bij het uitlopen roodkoperen bladeren, die samen met de witte bloemen een bijzonder fraai beeld te zien geven. Later worden de langwerpig ovale bladeren groen. Voordat deze in het najaar afvallen, nemen ze net als alle rotsmispels een stralende, oranjerode kleur aan. De struik wordt 4-8 m hoog en ontwikkelt zich in de loop der tijd tot een kleine boom met een schermvormige kroon.

Amelanchier rotundifolia is de enige soort die ook in Europa inheems is. De botanische naam is afgeleid van de ovaal ronde bladeren, die aan de onderzijde witviltig behaard zijn en die de luchtig groeiende struik niet bijzonder dicht bedekken. Met een hoogte van 1-3 m blijft deze soort kleiner dan de beide andere soorten.

Rotsmispel Eigenschappen
     
    Bloeiperiode: April, Mei
    Bijzonderheden: Gemakelijk te verzorgen, Eetbare delen
    Standplaats: Zon, Halfschaduw
    Grond: Doorlatend, Humusrijk, Vochtig
    Hoogte tot: 8 m
    Latijns/wetenschappelijke naam: Amelanchier

De standplaats van de Rotsmispel

Rotsmispels zijn ondiep wortelende struiken, die goed in losse grond en in de zon gedijen. Als solitair zijn ze bijzonder geschikt, omdat ze drie keer per jaar opvallen: bij het uitlopen, tijdens de bloei en in het najaar. In hagen brengen ze afwisseling en bieden vogels de mogelijkheid om te nestelen en voedsel te vinden. In een border vormen ze vooral in het voor- en najaar een prachtige achtergrond. Bij de keuze van de andere planten moet u rekening houden met de variabele kleuren.


Onderhoud het jaar rond

Voorjaar Zomer Najaar
Gunstige plant tijd voor rotsmispels. Voorzie ingewortelde struiken van compost en wat organische, volledige mest. Dun oudere Amelanchier lamarckii van onderen voorzichtig uit. Snoei de hangende Amelanchier laevis niet, maar verwijder alleen de wilde scheuten die uit de veredelings plek onder de grond groeien. Houd de wortelzone vochtig met een laag mulch. Neem stekken voor de vermeerdering. Vanaf eind juli kunt u de vruchten oogsten. Alternatieve plant tijd. Afgevallen bladeren bijeen harken en composteren. Bedek de wortelzone met compost.
Tips bij het kopen Tips van de prof Licht en grond Problemen
Koop in het voorjaar jonge containerplanten met sterke scheuten, die vanuit de basis groeien. Koop nooit grote planten met een dikke hoofdstam, omdat de wortels vermoedelijk vervilt zijn en langzaam inwortelen. Lok met rotsmispels vogels in uw tuin. Zorg voor vogeldrinkplaatsen. In hagen van inheemse planten vinden talrijke vogels nestplaatsen en voedsel. Na de bloei kunt u de planten door stekken vermeerderen. Zon tot halfschaduw. De bloemen, de vruchten en de kleuren in het najaar komen in de zon het mooist uit. Doorlatende, humusrijke grond. De planten houden van een gelijkmatig vochtige grond, maar zijn ook bestand tegen droogte. Zo nu en dan heeft de rotsmispel te lijden onder het mozaïekvirus. De bladeren vertonen dan gele tot lichtgroene lijnen en kringen, die later rood verkleuren. Is de plant ernstig aangetast, dan houdt ze op met groeien. U zult haar moeten verwijderen en vernietigen.

Aanbevolen berichten